Dla ludzi pierwotnych nie istniało na początku coś takiego jak obliczenia na liczbach, a co dopiero coś takiego jak maszyny liczące.Przy względnie szybkim postępie ludzi pierwotnych liczby były dla nich zupełną abstrakcją. Jeden i dwa są bezwzględnie pierwszymi pojęciami numerycznymi zrozumiałymi dla istoty ludzkiej. Wiele języków i pism starożytnych i póżniejszych nosi wyraźnie ślady tych pierwotnych rozróżnień. Zacząć tu należy od rozróżnienia gramatycznego między liczbą pojedyńczą, podwójną i mnogą, które występowało i występuje u wielu ludów. I tak na przykład w starożytnej grece "ho lykos" znaczyło "wilk","to lykos" - "dwa wilki", a "hoj lykos" - "wilki". W starym języku chińskim pojęcie "lasu" wyrażano powtarzając trzy razy piktogram"drzewo", a pojęcie "tłumu" rysując trzy razy obrazek "człowieka". W językach starożytnych liczba trzy - trzykrotne powtórzenie piktogramu nie tylko oznaczało trzy przedmioty lub osoby, lecz ogólniej, że jest ich wiele. Człowiek pierwotny nie potrafiąc operować wieloma liczbami rozróżniał tylkojeden i dwa, a gdy czegoś było wiecej np. dziesięć określał to jako dużo.
Dzięki badaniom etologicznym, neurofizjologii i socjologii wiemy, że uwarunkowania gatunku ludzkiego skłaniają go do życia w grupach o liczebności 30-40 osobników co zapewne sprawia, że w codziennej praktyce nie było potrzeby używania większych liczb. Typowym sposobem liczenia stosowanym przez społeczności pierwotne jest wykorzystanie części ciała, takich jak palce, czy paliki palców.
 | |
| Tutaj możemy zobaczyć już bardziej zaawansowany sposób liczenia za pomocą palców i ich palików. |
Liczeni w ten sposób przynosiło zadowalające efekty przy stosunkowo niewielkich liczbach, przy próbie obliczenia większej liczby już nie było tak łatwo.
